Bisaya
Isip 17 Tuig 81
Disyembre 8, 2010
Ni Merrian Piquero Soliva
Sayod ang kadaghanan nga ang mga bayanihong kalihokan ug kontribusyon dili kini makita ug mapasidunggan kon ang tawo nga hingtungdan buhi pa. Apan, angayan ug makataronganon unta nga pasidunggan ang buhi pa aron iyang personal nga mabati ug makita ang mga pasidungog alang kaniya ug iya kining maangkon pag-ayo.
Kining maong artikulo mohatag pasidungog alang sa among higala nga matawag nang haligi sa natad sa diyandi kon arte sa pulo sa Mindanao. Ang tawo nga akong gipunting mao si Pennessencio Capul Estarte nga ilado sa iyang mga estudyante, kauban, kapanahon ug talirongan, higala ug mga kaila isip “Nonoy.”
Si Nonoy, ang Assistant Curator sa Xavier University-Ateneo de Cagayan Museum, maoy nagpaluyo nianang dagko kaayong murals o pinintal sa bungbong ug paintings nga makita sa agianan ug hagdanan mismo sa museum.
Siya mao ang nagpasiugda ug pangulo sa Oro Arts Guild ug Sibay Creative Space. Gawas pa niini, dili na maihap sa tudlo sa kamot ug tiil ang iyang mga obra.
Si Nonoy naila nga yano, maligdong ug maaghop nga maoy iyang ikapasigarbo sa kadaghanan. Kining maong gamay, ubanon nga tadiyandi, misamot kailado sa iyang kamaabiabihon diin ang usa ka ligong o tasa sa kape igo na kining mopalapad sa kukabildo sa hisgutanang arts, diin giisip siyang inspirasyon sa kadaghanan – diha sa iyang katalirungan o sa kabatan-onang tadiyandi nga miusisa sa halapad nga natad sa arte.
ANG IYANG KAGIKAN
Si Nonoy, natawo niadtong Agosto 1, 1950 sa lungsod sa Alicia, Zamboanga del Sur. Sa panuigon nga duha ka tuig, nasakit si Nonoy. Agi lang kini sa wala mabantayi nga pagkatagak niini – diin tungod sa kadagha’g buhat sa iyang inahan sa panimalay, wala na siya maalinggati. Bisan og gitambalan na siya sa professional doctor ug quack doctor kon albularyo – ang bukol sa iyang dughan mipadayon sa pagtubo nga miresulta sa pagkunhod sa iyang gitas-on.
Apan ang mao niyang kahimtang wala makababag kang Nonoy – hinuon, miporsegir siya ug nagtubo sama sa normal nga kabataan ug dako ang pangandoy nga magmalampuson sa unahan.
Ang iyang inahan nga si Inocencia Capul, usa ka isog nga babaye. Siya ang mihimo sa pagdisiplina sa iyang kabataan tungod kay wala man siya’y laing gimithi kondili ang ilang kaayohan. Isip usa ka tim-os nga inahan, siya ang giisip nga unang magtutudlo sa iyang mga anak. Sa linghod pa nga panuigon gitudloan niya sila sa pagbasa, pag-ihap ug mga maayong gawi.
Ang iyang amahan, si Celestino Estarte, maoy sukwahi sa iyang inahan. Kon sa iningles pa “opposite indeed attracts.” Gikonsiderar siya ni Nonoy nga maoy tuboran sa iyang abilidad sa arte. Ang unang mugna sa arte nga nakita ni Nonoy mao ang paghimo o pagdibuho sa iyang amahan og usa ka baruto. Ang gera niadtong WWII maoy usa ka hinagiban sa iyang amahan nga magpunay og dibuho og usa ka baruto tungod kay panahon sa gubat, ang pamilya sa iyang amahan mikagiw man paingon sa Mindanao gikan sa isla sa Bohol pinaagi lang sa pagsakay sa usa ka baruto.
Sa pagtamak sa pamilya sa iyang amahan sa yuta sa Mindanao, mipiho ug mihukom ang iyang apohan nga lalaki sa pag-usab sa ilang bansagon gikan sa Ertorpe ngadto sa Estarte. Tungod kay kanunay man sila biaybiayon sa mga silingan nga kaliwat og buang tungod kay ang pulong nga torpe nagkahulogan man kini sa Espanyol og buang.
UNANG DIBUHO
Sa bukid, ang labing bililhong butang sa usa ka pamilya mao ang posporo – tungod kay kini mohatag man og kalayo aron moluto sa pagkaon ug mohatag kalamdag sa panimalay alang sa mga lampara panahon sa kagabhion.
Ang inilang posporo niadtong panahona nga hangtud karon anaa pa sa mga tindahan mao ang hulagway ni Dr. Jose Rizal, ang atong nasudnong bayani. Sa dihang, nakakupot og usa ka posporo si Nonoy, iyang gidibuho ang hulagway ni Rizal – nga diin maoy iyang giisip nga una niyang suway sa pagdibuho.
Hangtud nga mipadayon siya sa pagdibuho tungod kay alang kaniya ang arts usa ka propesyon nga gakinahanglan sa dakong dedikasyon ug kinasingkasing nga pagbansay niini. Iyang giisip nga unang dibuho mao ang pag-drawing ug pag-painting sa mga bag-ong mugna nga jeepneys ug ferris wheel. Mga arko nga nag-abiabi sa mga bisita panahon sa pista ug ingon man mga posters panahon sa piniliay.
ANG PAGLAWIG SA DAKONG HAWANAN SA ARTE
Niadtong tuing 1970, ang Peace Corps Volunteer, uso kaayo sa atong nasud nga Pilipinas. Adunay usa niini nga nadestino sa tunghaan ni Nonoy sa Zamboanga del Sur, ug usa ka tadiyandi. Tungod kay nailhan na man si Nonoy niadtong tungora nga nagbansay sa arte – nahimo silang managhigala. Ang Peace Corps Volunteer maoy nagtudlo ni Nonoy kon unsaon pagsagol sa mga bulok gamit ang enamel o house paints.
Human sa iyang pagtuon sa high school, mitrabaho si Nonoy sa ilang simbahan sa Buog, Zamboanga del Sur nga karon Zamboanga Sibugay na. Ang iyang tahas mao ang pag-organisar sa mga pagbansay-bansay alang sa mga kabatan-onan diin nahimo na kini niyang bokasyon hangtud karon nga mao ang paghatag sa extension services.
Sa iyang pagpanerbisyo sa simbahan, naila niya si Fr. Amancio Borja, ang kora paruko diin maoy nahimong taytayan sa panag-ila nila ni Father Francisco Demetriou, ang kanhi Pangulo sa Xavier University-Ateneo de Cagayan. Tungod kay nahinangop pag-ayo ang pari sa kahanas ug kabuotan ni Nonoy, iyang giagni kini sa pagtrabaho sa naasoy’ng tulonghaan ug misugod siya sa tuig 1978.
Ang iyang gimbuhaton sa XU-Museum mao ang paglimpyo sa palibot niini sa wala pa moabot ang nga illustration arts nga kabahin sa iyang katungdanan. Tungod sa pag-abag ni Albert Vamenta, ang assistant curator sa XU-Museum, mikaplag si Nonoy sa halapad nga kalibutan sa arte nga diin wala kini kinitoban.
Matud pa ni Nonoy, “Art is not a matter of skills, concept or idea, it is a matter of substance.” Ug garbo kaayo niyang giangkon nga ang iyang mga obra lahi sa uban tungod kay dili man kini ang gitawag og typical decorative kind of work, kundili adunay kalambigitang kulturanhon ug makasaysayan.”
Gawas sa mga dibuho, si Nonoy aktibo usab sa extension works diin mihimo siya sa pag-adto ug pagkat-on sa kultura sa Mindanao pinaagi sa pagpuyo gayod – sama sa mga lumad nga anaa sa Bukidnon ug ang komunidad sa mga Subanen.
Dugang pa ni Nonoy, ang mga butang ug mithi nga naingon siya niana karon mao ang iyang pagpanglimbasog sa kinabuhi. Ang iyang kasinatian sa unibersidad – misilbi nga usa ka ganghaan sa kahigayonan. Natawo man siya sa Zamboanga apan ang unod sa dakbayan sa Cagayan de Oro.
Ang pagdumili sa pagtudlo sa akong kahibalo ngadto sa mga tawo nga nagkinahanglan – lisud kaayo. Busa, ang paghatag kanila sa akong panahom ug panahon – usa na ka gasa ug maangkon na nako nga dakong kalamposan.
Tingali ang akong panaw mao ang pagdibuho – ang mga tawong suod kanako, mga tadiyandi usab sa ilang kaugalingong paningkamot ug dako kaayo ang ilang tabang kon unsa na ako karon, pulong pa ni Nonoy.
Tinuod gayod nga bisan unsa pay imong naabtan kon dili kita molantaw kon diin kita gikan – wala kini bili – tungod kay kita nahimong malamboon pinaagi usab sa mga tawo nga atong nahimamat sa atong tagsa-tagsa ka dalan.
Ug siya si Pennessencio “Nonoy” Capul Estarte – ang tawong angayan tagaan sa dakong pasigarbo tungod sa iyang nahatag sa mga tawo nga duol kaniya ug sa natad sa visual arts.

































































